NASK czyli Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa – jednostka badawczo-rozwojowa, która pełni funkcję rejestru domen internetowych (DNS) .pl, domen ENUM (dla +48) oraz oferuje usługi teleinformatyczne (IP transit, dostęp do Internetu, sieci VPN, usługi VoIP oraz usługi WiMAX).
NASK powstała wiosną 1991 r. przy Uniwersytecie Warszawskim jako zespół koordynacyjny ds. rozwoju akademickich sieci komputerowych. Zespół ten odegrał istotną rolę w podłączeniu Polski do internetu: nawiązanie po raz pierwszy łączności przy użyciu protokołu IP pomiędzy Instytutem Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego a Centrum Komputerowym Uniwersytetu w Kopenhadze miało miejsce 17 sierpnia 1991 r. W trakcie swojego rozwoju rozrósł się jednak do dużej firmy teleinformatycznej. Obecnie NASK jest członkiem konsorcjum PIONIER wnosząc istotny wkład merytoryczny w jego prace.
W drugiej połowie lat 90. NASK, pozostając wciąż formalnie państwową jednostką badawczo-rozwojową, uzyskała formalne prawo do prowadzenia działalności czysto komercyjnej, zachowując jednocześnie prawo do obsługi centralnego rejestru domen w domenie .pl
NASK nadal pełni funkcję “registry”, czyli krajowego rejestru nazw internetowych w domenie .pl. Obecnie ponad 99.9% wszystkich rejestracji domen dokonywanych jest przez Partnerów NASK, spośród których największe firmy to: Home.pl, NetArt, AZ.pl.
Oprócz samej rejestracji domen, NASK wprowadziła takie usługi jak “Wait List Service” (inaczej “opcja”) wprowadzone w roku 2004 a umożliwiają wykupienie na trzy lata pierwszeństwa do rejestracji domeny która ulegnie usunięciu (według stanu na 7 listopada 2008 ilość opcji wynosi 13 780) czy też “Domain Name Tasting” (brak polskiego odpowiednika, często błędnie nazywane “testowaniem” pomimo, że słowo “tasting” ma inne znaczenie) wprowadzone w roku 2007 a polegająca na rejestracji za cenę 1 PLN domeny na okres 14 dni. Z inicjatywy NASK w 2003 roku, powstał także przy Polskiej Izbie Informatyki i Telekomunikacji sąd polubowny do rozstrzygania sporów związanych z rejestracją i utrzymywaniem domen *.pl.
NASK jest też oficjalnym przedstawicielem Polski w FIRST, RIPE, CENTR i TERENA, co daje mu m.in. prawo pośredniego ingerowania w działania systemu DNS. Od marca 2007 roku przedstawiciel NASK pełni rolę przewodniczącego organizacji CENTR. NASK w marcu 2003 roku uruchomił system automatycznej rejestracji domen poprzez protokół EPP (Extensible Provisioning Protocol), a we wrześniu 2003 roku obsługę domen ze znakami narodowymi (Internationalized Domain Names).
W Laboratoriach Biometrii NASK prowadzone są badania na rozwojem i zastosowaniem biometrii w celu automatycznej identyfikacji i weryfikacji tożsamości. W ramach NASK działa również zespół reagowania na incydenty w sieci – CERT Polska – zajmujący się problematyką bezpieczeństwa w internecie. Z inicjatywy tego zespołu powstał przy NASK punkt kontaktowy ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie – dyżurnet.pl.
Polecamy:
Komitet doradczy ds. bezpieczeństwa i stabilności (SSAC) Internetowej Korporacji ds. Nadawania Nazw i Numerów przedstawił podczas wczorajszego spotkania w Sydney raport, poświęcony kwestiom bezpieczeństwa DNS. Wzięto w nim pod lupę przede wszystkim stosowaną przez niektóre rejestry praktykę przekierowywania zapytań o nieaktywne domeny (NX) na prowadzone przez operatorów witryny. Zdaniem specjalistów, zmniejsza to zaufanie do systemu i otwiera furtkę dla groźnych ataków.
Jeden z członków SSAC, Ram Mohan, dyrektor techniczny Afiliasa – operatora rejestru INFO – stwierdził, że przekierowania zakłócają działanie podstawowych funkcji DNS. Uniemożliwiają m.in. odesłanie niemożliwych do dostarczenia e-maili z powrotem do nadawcy, utrudniają funkcjonowanie telefonii internetowej i ułatwiają ataki typu man-in-the-middle.
Praktykę wykorzystania iteracyjnego serwera nazw, który modyfikuje dane pochodzące z serwera autorytatywnego przed przesłaniem ich do klienta stosowało już w swoim czasie kilka rejestrów gTLD jak i znaczących registrarów – m.in. amerykańska firma VeriSign (która zresztą została za takie praktyki kilka lat tem upomniana przez ICANN).
Mohan jest przekonany, że ICANN powinien całkowicie zakazać stosowania przekierowań przed wprowadzeniem nowych domen najwyższego poziomu. Zakazy te powinny stać się regułą także dla istniejących rejestrów.
Z kolei Jaap Akkerhuis z ICANN stwierdził, że Korporacja nie jest w stanie wymusić przestrzegania tych zasad – mogą to zrobić tylko lokalni regulatorzy. Jego zdaniem w wypadku adresów internetowych powinna obowiązywać ta sama zasada, co w wypadku numerów telefonicznych. Obecnie w Europie firmom telekomunikacyjnym nie wolno z własnej inicjatywy stosować przekierowań.
Pełen raport można pobrać tutaj (plik PDF, 44 KB).
Źródło: heise.de, icann.org, webhosting.pl
Domeny najwyższego poziomu (ang. TLD – Top Level Domain) to domeny internetowe, nad którymi nie ma już żadnych innych domen w hierarchii systemu DNS. Jest to ostatnia z etykiet użytych w adresie internetowym. Domeny najwyższego poziomu dzielą się na krajowe (ccTLD) i funkcjonalne (gTLD). Krajowe są zawsze dwuliterowe (np. polska domena to .pl a niemiecka .de) a domeny funkcjonalne mają trzy lub więcej liter (np. .com lub .info).
Domain Name System (DNS) to system nazywania zasobów dostępnych w sieci, który łączy różne informacje z nazwami domen. DNS to coś w rodzaju książki telefonicznej dla internetu, która tłumaczy zrozumiałe dla ludzi nazwy na adresy IP, którymi posługują się komputery (np govv.pl jest przekształcone w 94.23.2.111). DNS jest niezależny od miejsca w którym fizycznie znajdują się jego użytkownicy, dzięki temu nie trzeba się martwić o zmianę adresów internetowych, gdyby doszło do np. przeniesienia danej strony WWW na inne serwery.
DNS tworzy hierarchię, pozwalającą na katalogowanie komputerów w sieci.
Domena internetowa (ang. internet domain) to zrozumiały dla ludzi element systemu DNS, który jest przyznawany przez rejestratorów domen. Nazwa domeny składa się z kilku etykiet, które czytane w kolejności od tyłu pokazują hierarchię, w jakiej się ona znajduje. Etykiety zapisywane są znakami łacińskiego alfabetu i znakiem “-”, a do ich rozdzielania używa się kropek. W normalnych nazwach domen inne znaki są niedozwolone.
Na przykład adres DNS “www.govv.pl” składa się z trzech etykiet. Pierwsza od prawej – pl – oznacza, że chodzi o nazwę w polskiej domenie krajowej, druga - govv – to unikalna nazwa (może ją mieć tylko jeden właściciel, trzecia – www – to tzw. subdomena, która pokazuje, że chodzi o serwer WWW w ramach govv.pl.
Normalnie rejestruje się i sprzedaje domeny drugiego poziomu, subdomeny zaś są zakładane w zależności od potrzeb swoich właścicieli.
